Spinning czy rower stacjonarny? Jak kolarz amator trzyma formę zimą

Od listopada do marca na Dolnym Śląsku rower szosowy częściej stoi, niż jeździ: ciemno po pracy, mokro, ślisko. Przez pierwsze lata po prostu odpuszczałem i każdą wiosnę zaczynałem od zera, sapiąc na podjazdach, które jesienią robiłem bez zadyszki. Aż w końcu przetestowałem zimową alternatywę: zajęcia spinningu na siłowni. Od tamtej pory to mój standardowy zimowy zamiennik szosy i temat krótkiego filmiku, który znajdziesz niżej. W tym wpisie tłumaczę, czym spinning różni się od zwykłego roweru stacjonarnego i trenażera oraz co wybrać zależnie od celu.

Co to jest spinning i czym różni się od roweru stacjonarnego?

Spinning (inaczej indoor cycling) to grupowe zajęcia na specjalnych rowerach stacjonarnych, prowadzone przez instruktora, w rytm muzyki. Rowery spinningowe mają ciężkie koło zamachowe i geometrię zbliżoną do szosówki, więc pozycja i praca nóg przypominają prawdziwą jazdę. Zwykły rower stacjonarny to maszyna do samodzielnego kręcenia: wygodniejsza pozycja, lżejsze koło, trening w swoim tempie przed telewizorem albo w domu. Różnica jest taka jak między treningiem z trenerem na sali a samotnym ćwiczeniem w piwnicy: sprzęt podobny, energia zupełnie inna.

Czy spinning odchudza?

Odchudza, i to skutecznie, ale z tego samego powodu co każda regularna jazda na rowerze: spalasz kalorie częściej, niż je nadrabiasz. Wiem, o czym piszę, bo jeżdżąc na rowerze schudłem 30 kg. Zaleta spinningu polega na tym, że usuwa zimową wymówkę: zajęcia odbywają się o stałych porach niezależnie od pogody, instruktor pilnuje intensywności, a grupa nie pozwala odpuścić w połowie. Interwały na zajęciach potrafią zmęczyć mocniej niż niejedna szosowa trasa. Tylko jedno zastrzeżenie: sama obecność na sali nie wystarczy, liczy się regularność przez całą zimę, nie zryw w styczniu.

Spinning, rower stacjonarny w domu czy trenażer: co wybrać?

Spinning na siłowni wybierz, jeśli motywacja lubi Cię opuszczać w pojedynkę: stała godzina, instruktor i muzyka robią robotę, a karnet kosztuje mniej niż jakikolwiek sensowny sprzęt do domu. Rower stacjonarny w domu sprawdzi się, gdy cenisz wygodę i chcesz kręcić przy serialu o dowolnej porze; jego największy wróg to nuda i wieszak, którym zostaje po miesiącu. Trenażer z własnym rowerem to opcja dla najbardziej wkręconych: identyczna pozycja jak na szosie i treningi z aplikacjami, ale wymaga miejsca, budżetu i samodyscypliny. Ja wybrałem spinning i u mnie działa najlepiej, bo z zajęć po prostu głupio się nie przyjść.

Jaki rower stacjonarny na odchudzanie do domu?

Jeśli jednak wybierasz wariant domowy, kieruj się trzema rzeczami. Po pierwsze regulacja oporu i pozycji: siodełko i kierownica muszą dać się ustawić pod Twój wzrost, inaczej kolana szybko podziękują. Po drugie cięższe koło zamachowe, bo daje płynne kręcenie zbliżone do prawdziwej jazdy zamiast szarpania. Po trzecie stabilność przy wstawaniu z siodełka, sprawdź dopuszczalną wagę użytkownika, o czym przy mojej dawnej wadze wiedziałem swoje. A najważniejsze kryterium brzmi banalnie: najlepszy rower stacjonarny to ten, z którego naprawdę będziesz korzystać, nie ten z najdłuższą tabelą funkcji.

Jak nie umrzeć z nudów na stacjonarnym rowerze?

Nuda to zabójca numer jeden zimowych treningów. Na zajęciach spinningu problem rozwiązuje instruktor i playlista, w domu trzeba sobie poradzić samemu. Co działa: interwały zamiast jednostajnego kręcenia (nawet proste 30 sekund mocno, 90 sekund spokojnie), serial albo film ustawiony tak, że wolno go oglądać tylko na rowerze, oraz konkretny cel na wiosnę. U mnie tym celem jest zwykle pierwsza dłuższa trasa sezonu, na przykład pętla przez Dolinę Bobru: świadomość, że w kwietniu czekają podjazdy, skutecznie odgania lenia w lutym.

Kiedy wracać na szosę?

U mnie granica przebiega tam, gdzie kończy się ciemno i ślisko, czyli zwykle w okolicach marca. Forma wykręcona zimą na spinningu przenosi się na szosę zaskakująco dobrze: pierwsze wiosenne trasy zamiast odbudowy kondycji są od razu przyjemnością. Jeśli szukasz pomysłu na otwarcie sezonu, zajrzyj do mojego zestawienia najpiękniejszych tras albo od razu na rowerostradę w Dolinie Baryczy, która wybacza zimowe zaległości jak żadna inna.