Strava: co to jest, czy jest darmowa i czy warto?

Strava jest w kolarstwie tym, czym w bieganiu były kiedyś zeszyty treningowe: miejscem, w którym zostaje ślad po każdej jeździe. Dla jednych to narzędzie treningowe, dla innych mapa własnej okolicy, a dla części po prostu sposób na to, żeby chciało się wyjechać jeszcze raz.

Poniżej co dokładnie robi, co dostajesz za darmo, a za co trzeba zapłacić, i kiedy w ogóle warto się tym zajmować.

Co robi Strava?

Podstawowa funkcja jest prosta: zapisuje trasę, korzystając z GPS telefonu albo z licznika rowerowego, który potem synchronizuje się z kontem. Po zakończeniu jazdy dostajesz mapę, dystans, czas, przewyższenia, prędkość średnią i maksymalną, a przy odpowiednim sprzęcie także tętno, moc i kadencję.

Druga funkcja, ta która zbudowała popularność aplikacji, to segmenty. Są to wyznaczone przez użytkowników odcinki, na przykład konkretny podjazd albo prosta wzdłuż rzeki, na których czasy wszystkich przejeżdżających są zestawiane w rankingu. Dzięki temu porównujesz się nie tylko ze sobą sprzed miesiąca, ale też z innymi jeżdżącymi tą samą drogą.

Trzecia to warstwa społecznościowa: obserwowanie znajomych, komentarze i reakcje pod aktywnościami. Dla wielu osób to ona odpowiada za regularność bardziej niż jakikolwiek plan treningowy.

Czy Strava jest darmowa?

Tak, w wersji podstawowej. Bezpłatne konto pozwala zapisywać jazdy, oglądać mapę i podstawowe statystyki oraz obserwować znajomych, i dla większości rekreacyjnych rowerzystów to w zupełności wystarcza.

Płatna subskrypcja dokłada przede wszystkim analizę i planowanie: szczegółowe rankingi segmentów, porównania z poprzednimi przejazdami, narzędzie do wyznaczania tras oraz statystyki treningowe. Ceny i zakres pakietów zmieniają się, więc aktualne warunki sprawdź w samej aplikacji zamiast opierać się na informacjach z artykułów.

Zakres wersji bezpłatnej też bywa zmieniany, zwykle w kierunku przenoszenia kolejnych funkcji do subskrypcji. Warto to wiedzieć, zanim uzależnisz swój sposób pracy z danymi od jednej konkretnej funkcji.

Czy Strava jest po polsku?

Aplikacja ma polską wersję językową, natomiast część opisów funkcji i materiałów pomocy bywa dostępna wyłącznie po angielsku. W praktyce nie jest to bariera, bo interfejs jest prosty, a nazwy podstawowych pojęć (segmenty, aktywności, kluby) i tak funkcjonują w polskim środowisku rowerowym w oryginalnej formie.

Czy trzeba mieć licznik, żeby korzystać ze Stravy?

Nie. Wystarczy telefon z włączonym GPS, a aplikacja zapisze trasę tak samo jak dedykowane urządzenie. Dokładność jest przy tym zaskakująco dobra, przynajmniej na otwartym terenie: różnice względem licznika rowerowego liczy się zwykle w pojedynczych procentach dystansu.

Telefon ma jednak trzy ograniczenia, które ujawniają się przy dłuższych trasach. Bateria: godzina z włączonym GPS potrafi zjeść znaczną jej część, a przy czterech godzinach wracasz z martwym telefonem. Widoczność: ekran w słońcu bywa nieczytelny, a obsługa w rękawiczkach uciążliwa. Ryzyko: telefon w uchwycie na kierownicy jest narażony na deszcz i upadek.

Dlatego przy jazdach do dwóch godzin telefon w zupełności wystarcza, a przy dłuższych warto rozważyć osobny licznik albo przynajmniej powerbank. Co wybrać i jak to ustawić, opisałem we wpisie o tym, jak ustawić licznik rowerowy.

Jak połączyć licznik albo zegarek ze Stravą?

Najprostsza droga prowadzi przez konto producenta urządzenia. Liczniki i zegarki Garmin, Wahoo czy Polar synchronizują się z własną platformą, a tam w ustawieniach znajdziesz opcję połączenia ze Stravą. Po jednorazowym powiązaniu kont każda zakończona jazda przenosi się automatycznie.

Alternatywnie możesz wgrać plik GPX albo FIT ręcznie, co przydaje się przy starszych urządzeniach albo przy jednorazowym imporcie. Ta sama droga działa w drugą stronę: aktywność ze Stravy da się pobrać jako plik, a taki plik wgrasz choćby do mojej oceny trudności trasy i zobaczysz profil wysokości, najtrudniejsze kilometry oraz ocenę trudności.

Co oznaczają pojęcia, na które trafisz w Stravie?

Kilka nazw wraca stale i warto je znać, żeby nie zgadywać. Aktywność to pojedyncza zapisana jazda. Segment to wyznaczony odcinek trasy z własnym rankingiem czasów. KOM i QOM (od king i queen of the mountain) to najlepszy czas na danym segmencie odpowiednio wśród mężczyzn i kobiet.

PR oznacza rekord własny na segmencie, czyli najlepszy czas, jaki sam na nim uzyskałeś. Klub to grupa użytkowników, zwykle lokalna albo skupiona wokół sklepu czy wydarzenia. Kudos to odpowiednik polubienia pod aktywnością.

Osobna kategoria to strefy prywatności: obszary wokół wskazanego adresu, w których początek i koniec trasy zostają ukryte przed innymi. To ustawienie warto włączyć od razu przy zakładaniu konta, zanim opublikujesz pierwszą jazdę spod domu.

Czy warto? Zalety i pułapki

Największa zaleta jest motywacyjna. Widok rosnącego licznika kilometrów i mapy pokrytej przejechanymi drogami działa na regularność lepiej niż postanowienia. Do tego dochodzi praktyczna wartość zapisu: po roku wiesz, ile faktycznie jeździsz, a nie ile Ci się wydaje.

Pułapka jest jednak realna i warto ją nazwać: segmenty potrafią zamienić spokojną jazdę w ściganie. Pogoń za czasem na odcinku prowadzącym przez ruchliwą drogę albo ścieżkę pełną pieszych to najgorszy możliwy powód do ryzyka. Warto też pamiętać, że publiczne udostępnianie tras zaczynających się pod domem ujawnia adres, dlatego w ustawieniach prywatności warto ustawić strefę ukrytą wokół miejsca zamieszkania.

I rzecz najbardziej praktyczna: aplikacja na telefonie zjada baterię. Przy dłuższych trasach albo bierzesz powerbank, albo używasz osobnego licznika, o czym pisałem we wpisie o tym, jak ustawić licznik rowerowy.